Dag 15, woensdag 12 augustus, Vernal – Arches NP
Tegen 9 uur zaten we weer in de camper. Nog even tanks
dumpen bij het dumpstation en de benzinetank voltanken en we waren er weer
klaar voor.
Via 139S gingen we op weg naar Arches. Het was een
bijzondere weg. Wederom wegwerkzaamheden, dit keer zonder opstoppingen maar de
bergpas was zo smal. Ik was blij dat Stein reed. Hij rijdt zonder problemen. De jongens waren het wel beu en sliepen al snel. Ook nog een stuk
snelweg en we gingen Colorado weer in en daarna weer terug naar Utah.
Uiteindelijk werden de jongens wakker rond half 2 en waren
wij ook net bij Arches gearriveerd. Uiteraard weer eerst naar het visitor
center voor de junior ranger boekjes en daarna het park in. Wat is het hier
mooi zeg. Al die verschillende rode kleuren en rotsen en arches in alle soorten
en maten. We stopten bij verschillende uitzichtpunten, helaas was het bewolkt
dus dat was jammer voor de foto’s.
Achterin het park heb je Devils Garden
Parkground. Er was niemand ‘on duty’ dus reden we door naar site 13 die ik
thuis gereserveerd had. Daar stond ook een bordje dat er gereserveerd was door
de familie ‘van’. Dat zijn wij dus.
Stein ging een rondje wandelen, ik las verder op mijn reader
en de jongens bouwden een hut bij de rotsen. De bewolking ging weg en een mooie
blauwe lucht kwam ervoor in de plaats dus we stapten aan het einde van de
middag weer in de camper en reden het park verder in. We wandelden naar de
arches bij Sand Dunes, Broken Arch en nog een andere arch. Allemaal even
prachtig. Vooral Sand Dunes vonden de jongens geweldig met al dat zachte rode zand. Robbie ging er zelfs sneeuwengeltjes in maken. Iedereen die voorbij kwam moest lachen uiteraard. Dit is echt met stip het mooiste park wat we tot nu toe bezocht hebben. Je weet gewoon niet wat je ziet.
Met een kilometer of 5 in de benen vonden de jongens het wel genoeg
voor vandaag. Robbie had uiteraard super honger. Dus terug naar de camping. De
jongens werkten in hun junior ranger boekje wat gelukkig een keer wat
eenvoudiger was dus ze konden het meeste zelf en ik maakte op verzoek van Robbie
spaghetti met Stein als butler om de tafel te dekken.
Nadat de mannen (klein en groot) ieder 2 grote kommen
spaghetti ophadden moest ik mee naar de hut van de jongens bovenop een rots. Dat was al een hele klim. Er
liepen toen mensen nog hoger die foto’s gingen maken dus wij ook nog hoger
klimmen. De jongens in galop, ik met handen en voeten. Daar zagen we de prachtigste zonsondergang ooit. Stein werd ook naar boven gepraat. We bleven maar foto’s
knippen. Uiteindelijk moesten we ook weer naar beneden, dat was een uitdaging
maar ook gelukt. Nog even afwassen buiten en het vuur ging weer aan.
Stein ging met de jongens een rondje lopen met de zaklampen,
het is hier zoooo donker en ik tik even snel dit verslagje. We zitten nog
lekker buiten zonder trui en vest. Heerlijk. Nu fijn naar de sterren kijken. We zagen er ontelbaar veel en ook nog vallende sterren. Echt prachtig.
Ik ben de wifi aan het overbelasten om extra veel foto's te plaatsen :-)
