vrijdag 14 augustus 2015

Dag 14, Jackson - Vernal

Dag 14, dinsdag 11 augustus,  Jackson – Vernal

We ontbeten buiten, koffie kon je in je eigen mok schenken bij de receptie. Rond 9.30 uur vertrokken we van deze fijne camping. Eerst naar de Albertson’s supermarkt. Een hele mooie hier in Jackson. 

Daarna reden we naar een sportwinkel. Vooral bij Yellowstone viel het op dat er zoveel kleding van het merk ‘under amour’ wordt gedragen. Jason zag al direct het logo en wist ook dat het de sponsor van Memphis Depay is. Mij zei het niet zoveel. Hoe meer we er op gingen letten hoe vaker we het logo voorbij zagen komen. Er moest dus gewinkeld worden.

Bij de sportzaak vlakbij de supermarkt was er van alles te krijgen. Stein scoorde een Hoodie en Jason een sportshirt met broekje. In de camper kleedde hij zich direct om.

Later dan bedoeld konden we dan toch op pad. Op naar Steinaker State Park, een flink eind rijden in de staat Utah. We volgden de 191 South tot de afslag naar het state park. Onderweg veel werk aan de weg met opstoppingen en ook zagen we nog een trailer die op zijn kop op de weg lag. De wagen stond nog wel overeind gelukkig. Zo te zien waren de mensen in de auto ongedeerd. Er waren al andere mensen gestopt dus wij reden door. Pfff, het zal je gebeuren.

Bij een stop tussen de middag liepen 2 jongens met ook een shirt van hetzelfde merk als wat Jason aanhad. Hij groeide een centimeter of 10 en jaaaa we hadden het allemaal gezien haha.

Uiteindelijk waren we rond half 5 op de campground. We hadden site 17, handige doorrij plek. We liepen naar het meer en de jongens sprongen er stoer in..brrr. Terug bij de camper staken we de bbq aan en tegelijkertijd ook het vuur. Lekker, gezellig en heerlijke temperatuur. Het is een heerlijke rustige camping op een statepark.Picknick plek onder een afdakje, veel konijntjes en salamanders.

Na het eten werden we uitgenodigd door de overburen van site 16 om bij hun smore’s te eten. Daar waren de jongens wel voor in dus zijn we met stoeltjes naar de overkant verhuisd. Daar werden we hartelijk welkom geheten door Carl, zijn vrouw Joan en hun kleindochter Phaeten. Zij komen uit Californië. Het was heel gezellig en terwijl de jongens met Phaeten smore’s maakten kletsen we over van alles. Wij hebben al meer gezien van Amerika dan zij, vonden ze erg grappig.

Tegen 22.30 uur zeiden we ze gedag en het licht ging daarna snel uit.